ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΚΚΙΝΑ;
…ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΡΟΜΑΝΤΙΚΑ;
Στο άρθρο μας για τον μπλε ουρανό της Γης
Δες εδώ
είδαμε ότι το φως του Ήλιου είναι λευκό. Όμως αυτό το λευκό φως, όταν περνά μέσα από ένα πρίσμα, αναλύεται στο φάσμα του.
Λόγω της επιλεκτικής σκέδασης από τη γήινη ατμόσφαιρα, αυτό το “άσπρο” φως μετατρέπεται σε ό,τι βλέπουμε στον ουρανό: μπλε φως την ημέρα, όταν ο ήλιος είναι ψηλά στον ουρανό.
Όταν όμως ο Ήλιος βρίσκεται στη δύση του, το φως του διανύει πολύ μεγαλύτερη απόσταση μέσα από την ατμόσφαιρα της Γης. Το αποτέλεσμα; Υπέροχα, κατακόκκινα ηλιοβασιλέματα. Όπως έχουμε πει, το μπλε φως σκεδάζεται περισσότερο, αφήνοντας μόνο το κόκκινο να φτάσει στα μάτια μας.
Άρα, ο μπλε ουρανός και η κόκκινη δύση είναι ουσιαστικά αποδείξεις ότι η Γη μας έχει ατμόσφαιρα.
Αυτή η αλληλεπίδραση του φωτός με την ατμόσφαιρα δημιουργεί και άλλα φαινόμενα.
Για παράδειγμα: Είδατε στις 13–14 Μαρτίου 2025 τη κόκκινη Σελήνη; Γιατί συνέβη αυτό;
Κάποιος θα ρωτήσει:
Αφού έχουμε πανσέληνο μία φορά τον μήνα, γιατί είναι κατακόκκινη τόσο σπάνια;
Μήπως φταίει ο ίδιος λόγος που βλέπουμε τον πρωινό ουρανό μπλε και το ηλιοβασίλεμα κόκκινο;
Στο επόμενο σχήμα, βλέπουμε μια έκλειψη Σελήνης. Σε αυτήν φαίνεται ξεκάθαρα ότι η Σελήνη περνά μερικές φορές στη σκιά (umbra) της Γης.
Όταν η Σελήνη είναι στη σκιά, το μπλε φως από τον Ήλιο σκεδάζεται προς όλες τις κατευθύνσεις, κι έτσι το μόνο φως που φτάνει σε εμάς είναι το κόκκινο.
Το αποτέλεσμα είναι εικόνες σαν την παρακάτω.
Για πολλούς αρχαίους λαούς, αυτή η κόκκινη Σελήνη ήταν τρομακτική. Οι Ίνκας, για παράδειγμα, πίστευαν πως ένας πάνθηρας είχε δαγκώσει ένα κομμάτι της Σελήνης.
Η λαϊκή σοφία έχει πραγματικά ενδιαφέρουσες ιστορίες — που ίσως αξίζει να μελετήσουμε κάποια στιγμή πιο σοβαρά…
